Vive la France

Hee daar ben ik .half een is het, ik zit op mijn iPad, heb samen met lief een fles Muscat leeggedronken (hij ligt dus in totale coma naast me) en ik moet het even kwijt.
Inmiddels zitten we op adres nummer twee , mijn. Favoriet. Die is dus niet meer favoriet.
We kwamen aan vorige week op nummer 1, zie blog hieronder en dat was ZOOO mooi mensen dat de tranen me spontaan In de ogen sprongen. En na een week moest ik vreselijk huilen dat we weggingen daar, niet alleen vanwege de plek maar minstens zoveel omdat we afscheid moesten nemen van Roy en Karen, beide 73 jaar oud , maar wat een energie, levenslust en joie de vivre !!!! Deze mensen waren geweldig, zijn geweldig . Schatjes zijn hét met enorme dosis humor en ik wist niet dat je in een week tijd zoveel van iemand kon gaan houden. Meer daarover later als ik niét zo toeter ben. Vandaag kwamen we aan op nummer twee en dat is mooi maar er is geen Karen en Roy. O ja mensen: we genieten mét een hoofdletter !!!! Dus blogjes over een week,niet eerdér, geen tijd geen zin, en het is hiér veel te mooi en te gezellig en de tijd vliegt en het is gewoon zonde dan niet volledig hier te zijn....dus excusez moi ik ga nog een week ten volle genieten van mijn lief, van de zon, van het prachtige landschap, van de mensen, van het eten, van het Franse leven. Je m'eclate !!!! À bientot !!!! Xxxx